Maar deze les onthult dat onze heelheid nooit werkelijk is

aangetast. De fragmentatie die we ervaren is geen werkelijke

verdeling van ons wezen, maar een perceptuele verwarring. Ons

ware Zelf is en is altijd gebleven volkomen intact, ondeelbaar en

compleet.

Eenheid met Alle Schepping

Een van de meest uitdagende aspecten van deze les is de claim

dat we één zijn "met heel de schepping." Dit gaat verder dan

menselijke eenheid en omvat letterlijk alles wat bestaat. Deze

universele eenheid is niet sentimenteel maar ontologisch - het

spreekt over de fundamentele aard van de werkelijkheid.

Wanneer we werkelijk beginnen te ervaren dat we één zijn met

alle leven, transformeert dit onze relatie met de wereld.

Milieuvernietiging wordt onmogelijk wanneer we de natuur

ervaren als onderdeel van onszelf. Conflict wordt zinloos wanneer

we anderen ervaren als uitdrukkingen van ons eigen Zelf.

Verlossing als Innerlijke Herkenning

De tweede waarheid - "Verlossing komt vanuit mijn ene Zelf" -

plaatst de verantwoordelijkheid voor bevrijding volledig binnen

onszelf. Dit is niet de individualistische "zelfhulp" van het ego,

maar de herkenning dat ons ware Zelf de bron is van alle genezing

en transformatie.

Deze innerlijke bron van verlossing is niet iets wat we moeten

ontwikkelen, maar iets wat we moeten herkennen. De kennis van

Gods "volmaakte plan voor verlossing" verblijft al in onze

denkgeest - we hebben het alleen bedekt met lagen van verwarring

en verkeerde identificatie.

De Paradox van Zoeken en Vinden

Deze les presenteert ons een prachtige paradox: we zoeken

naar iets wat we al bezitten, we proberen te worden wat we al zijn.