De ware bron van zien en denken

"Gods kracht in jou is het licht waarin jij ziet, zoals het Zijn

Denkgeest is waarmee jij denkt." Hier wordt de ware bron van ons

bewustzijn geopenbaard. We zien niet door middel van fotonen die

onze retina raken, maar door middel van Gods licht dat door ons

heen schijnt. We denken niet door middel van neurale

verbindingen, maar door middel van Gods Denkgeest die we delen.

Deze verschuiving in begrip heeft radicale gevolgen. Het

betekent dat onze werkelijke capaciteiten om te zien en te

begrijpen onbeperkt zijn, omdat ze gebaseerd zijn op Gods

oneindige kracht en wijsheid. Onze ervaring van beperking komt

voort uit onze identificatie met het lichaam, niet uit werkelijke

beperkingen.

Zwakheid zoekt zwakheid

Een van de meest inzichtelijke passages beschrijft hoe zwakheid

zichzelf bestendigt: "Jouw zwakheid ziet door de ogen van het

lichaam en speurt in de duisternis rond naar haar evenbeeld: de

kleinen, de zwakken, de ziekelijken en de stervenden, de

behoeftigen, de hulpelozen en angstigen."

Dit verklaart waarom mensen die zich zwak voelen, vaak

gefocust zijn op problemen, tekortkomingen en beperkingen -

zowel in zichzelf als in anderen. Zwakheid zoekt bevestiging van

zichzelf. Het is een zelfversterkend systeem: hoe meer we zoeken

naar bewijs van zwakheid, hoe meer we het vinden, en hoe

zwakker we ons voelen.

"Dezen worden door ogen gezien die niet zien en niet zegenen

kunnen." Ogen die vanuit zwakheid kijken, kunnen geen

zegeningen herkennen omdat ze specifiek zoeken naar bevestiging

dat de wereld gevaarlijk en beperkt is.