In deze rust

wordt de sluimerende waarheid wakker.

In deze stilte

spreekt God door mijn stem.

Elk moment dat ik rust

wordt iemands vermoeide hart verlicht,

breekt een vogel in zang uit,

begint een droge beek te stromen.

Want rust in God is niet alleen

mijn gave aan mezelf,

maar mijn geschenk aan de wereld

die zo moe is van het zoeken.

In tijdloosheid rust ik,

terwijl tijd voorbijgaat

zonder zijn stempel te drukken

op wie ik werkelijk ben.

Uitgebreide Commentaar

Les 109 is een van de meest vredevolle en herstellende lessen

van het hele werkboek. Het introduceert het concept van rusten in

God - niet als passiviteit, maar als de meest krachtige staat waarin

we kunnen verkeren. Deze rust is zowel persoonlijke genezing als

universele dienstverlening.