Deze definitie is breder dan we misschien eerst denken. Het

gaat niet alleen om grote boosheden of diepe werken, maar om

elke reactie die niet vanuit liefde komt. Elke irritatie, elk oordeel,

elke vorm van afkeuring van weerstand. Alles wat we "afkeuren

van afwijzen, de schuld geven van onze problemen, of als minder

zien dan Gods schepping."

Het Einde van Zelfverwijt

Een van de meest vriendelijke aspecten van deze les is hoe het

omgaat met onze geschiedenis van grieven koesteren. Je hoeft

jezelf niet kwalijk te nemen dat je er in het verleden voor gekozen

hebt, maar je hoeft daar ook niet mee door te gaan. Dit is van

cruciaal belang voor iedereen die op een spiritueel pad wandelt.

Het zou gemakkelijk zijn om, na het beseffen hoe grieven ons

zicht impliciet, in een nieuwe vorm van zelfverwijt te bewezen:

"Hoe kon ik zo blind zijn? Hoeveel tijd heb ik verspild met deze

illusies?" Maar de cursus nodigt ons uit tot een vriendelijke

benadering. We koesteren grieven uit een "misplaatste poging om

onszelf te beschermen." Het was een vergissing, maar geen zonde.

De Vreugde van Loslaten

"Ik wil zien en dus zet ik ze met plezier opzij, zonder schuld en

zonder spijt". Dit "met plezier" is cruciaal. Het loslaten van grieven

wordt niet feitelijk als een zware plicht of als iets wat we moeten

doen om "goed" te zijn. Het wordt schijnbaar als een vreugdevolle

keuze, gebaseerd op de herkenning dat grieven ons beroven van

wat we werkelijk willen: de vrede en liefde die onze natuurlijke

staat zijn.

Praktische implicaties

Deze leer heeft verstrekkende gevolgen voor hoe we ons

dagelijks leven benaderen. Als het inderdaad ons zicht impliceert

en als verlossing inderdaad van binnenuit komt, dan verandert dit