geen echte realiteit heeft. We reageren op "schaduwen" in plaats

van op de onderliggende werkelijkheid van liefde die aanwezig is

in elke situatie.

Je kunt dit vergelijken als "de angst voor een wapperend

gordijn in een donkere kamer." In jouw verbeelding zie je een

monster waar er alleen maar stof is die beweegt in de wind. Op

dezelfde manier zien wij aanvallen, verraad en onrecht waar er in

werkelijkheid alleen maar angst is die zich voordoet als

liefdeloosheid - een roep om liefde die we niet herkennen omdat

onze grieven ons zicht vertroebelen.

Het Licht dat Wacht

Het "licht van de wereld" waardoor de les spreekt is niet iets

abstracts of mysterieus. Het is onze natuurlijke capaciteit om liefde

te zien en uit te stralen, om vrede te brengen waar conflicten lijken

te heersen, om genezing te bieden waar pijn domineert. Dit licht is

niet iets dat we moeten verdienen of ontwikkelen – het is wat we

onzichtbaar zijn.

"Grieven en licht kunnen niet samengaan," stelt de cursus

categorisch. Dit is geen moreel oordeel over grieven, maar een

beschrijving van een psychologische wet. Net zoals de duisternis

van de afwezigheid van licht is, zijn grieven de afwezigheid van

onze natuurlijke liefdeperceptie. Ze kunnen niet naast elkaar

bestaan, net zoals je niet inclusief een kamer kunt bestaan en

verduisteren.

De Bron van Verlossing

Het tweede kernidee — "Mijn verlossing komt van mij” —

doorbreekt een van de meest diepgewortelde illusies van het

menselijk bestaan: dat onze vrede, ons geluk en onze vervulling

afhangen van externe omstandigheden. We zijn geconditioneerd

om te geloven dat als alleen maar deze ene situatie zou

veranderen, deze ene persoon anders zou handelen, of deze ene