Vreugde en vrede zijn mijn erfgoed,

niet geschonken door een verre God

maar al in mij aanwezig,

tijdloos wachtend op mijn herkenning.

Ik hoef niet te wachten tot ik waardig ben.

Ze behoren mij al toe.

Gods Wil is reeds geschied:

Zijn gaven zijn al de mijne.

Uitgebreide Commentaar

Les 104 markeert een belangrijk punt in het werkboek waarin

we overgaan van het herkennen van onze rechten (geluk behoort

ons toe) naar het actief claimen van onze erfenis. Deze les gaat

over discriminatie - het leren onderscheiden tussen wat werkelijk

van ons is en wat we ten onrechte hebben aangenomen als onze

bezittingen.

Vreugde en Vrede als Recht, Niet Droom

"Het idee van vandaag vervolgt met de gedachte dat vreugde en

vrede niet slechts ijdele dromen zijn. Ze zijn jouw recht op grond van

wat jij bent." Deze opening benadrukt de realiteit van spirituele

gaven. In een wereld die vaak cynisch staat tegenover idealen zoals

vrede en vreugde, verklaart de Cursus dat deze niet utopische

fantasieën zijn, maar onze werkelijke erfenis.