Uitgebreide Commentaar

Les 91 markeert een cruciaal keerpunt in onze spirituele reis

door ons te helpen begrijpen waarom we wonderen soms wel en

soms niet kunnen zien. Deze les onthult de fundamentele relatie

tussen bewustzijn en waarneming, tussen licht en visie.

De permanente aanwezigheid van wonderen

Een van de belangrijkste inzichten van deze les is dat "het

wonder altijd aanwezig is." Dit staat in scherp contrast met onze

gewone ervaring, waarin wonderen zeldzaam lijken. De les maakt

duidelijk dat wonderen niet komen en gaan - onze bewustzijn

ervan verandert wel.

"Zijn aanwezigheid wordt niet veroorzaakt door jouw visie; zijn

afwezigheid is niet het resultaat van jouw onvermogen te zien." Dit

is een radicale verschuiving in hoe we wonderen begrijpen. We

hoeven ze niet te creëren, aan te trekken of te verdienen. Ze zijn er

altijd. Het enige wat verandert is onze capaciteit om ze waar te

nemen.

Deze waarheid heeft diepgaande implicaties. Het betekent dat

we in elke situatie, hoe donker of hopeloos die ook lijkt, omringd

zijn door wonderen. Ze wachten alleen op onze erkenning. Het is

alsof we in een kunstmuseum lopen met onze ogen dicht en dan

klagen dat er geen kunst is.

De voorwaarde van licht

"Je zult ze zien in het licht; je zult ze niet zien in het donker."

Hier introduceert de Cursus het cruciale concept van "licht" als

voorwaarde voor het zien van wonderen. Licht, in de terminologie

van de Cursus, verwijst naar de staat van helderheid, liefde en

waarheid waarin de Heilige Geest ons leidt.

Duisternis daarentegen vertegenwoordigt de staat van

verwarring, angst en verkeerde perceptie waarin het ego ons