Geen flakkerend kaarslicht,

Maar de vaste zon van waarheid

Die haar warmte deelt

Met iedereen die vraagt.

Uitgebreide Commentaar

Les 92 diept het thema van de vorige les verder uit door de

fundamentele eenheid van licht en kracht te onthullen. Deze les

brengt ons naar het hart van spirituele transformatie door te laten

zien hoe onze perceptie van zwakheid en sterkte, van duisternis en

licht, volledig bepaald wordt door de ogen waarmee we kijken.

De beperking van lichamelijke perceptie

De les begint met een scherpe analyse van hoe we gewoonlijk

zien en denken. "Jij denkt niet over licht in termen van kracht,

noch over duisternis in termen van zwakheid. Dat komt doordat

jouw idee van wat zien betekent, verstrengeld is met het lichaam

en zijn ogen en brein."

Deze verstrengeling met het lichaam leidt tot wat de Cursus

"magische ideeën" noemt - de overtuiging dat we onze perceptie

kunnen veranderen door externe middelen. We denken dat we

beter kunnen zien door een bril, beter kunnen denken door ons

brein te trainen, beter kunnen worden door medicijnen. Al deze

benaderingen gaan ervan uit dat het lichaam de bron is van ons

zien en denken.

De les gebruikt krachtige beelden om de absurditeit van deze

overtuiging te illustreren: het is "net alsof je denkt dat jij de lucifer

vasthoudt waarmee de zon ontstoken wordt." Net zoals we niet de

zon aansteken met een lucifer, zo zien we niet met onze ogen of

denken we niet met ons brein. Deze zijn slechts instrumenten, niet

de bron van zien of denken.