De "kennis die nog altijd in onze denkgeest verblijft" is nooit

werkelijk weggeweest. Het probleem is niet het verkrijgen van

nieuwe informatie, maar het wegwerken van de obstakels die onze

natuurlijke kennis verduisteren.

Deze paradox beïnvloedt hoe we spirituele praktijk benaderen.

In plaats van te proberen iets te bereiken wat we niet hebben,

kunnen we focussen op het loslaten van wat ons ervan weerhoudt

te zien wat er al is. Spiritualiteit wordt dan een proces van

onthulling in plaats van verwerving.

Gods Volmaakte Plan

Het idee dat Gods plan voor onze verlossing "volmaakt vervuld"

is, kan verwarrend zijn wanneer we kijken naar de staat van de

wereld en onze eigen worstelingen. Maar deze vervulling bevindt

zich op het niveau van ons ene Zelf, voorbij de wereld van tijd en

vorm.

Vanuit het perspectief van ons ware Zelf is verlossing niet iets

wat in de toekomst zal gebeuren, maar een eeuwige realiteit. Tijd

is de dimensie waarin we deze tijdloze waarheid geleidelijk

herkennen en integreren in onze dagelijkse ervaring.

De Transformatie van Identiteit

Deze les nodigt ons uit tot een radicale transformatie van hoe

we onszelf identificeren. In plaats van ons te zien als Jan of Mona,

als Nederlandse of Belgische, als succesvolle of falende personen,

worden we uitgenodigd om ons te identificeren met het ene Zelf

dat alle schijnbare verschillen transcendeert.

Deze transformatie is niet een ontkenning van onze menselijke

ervaring, maar een uitbreiding ervan. We blijven functioneren in de

wereld van vorm, maar vanuit een fundamenteel ander besef van

wie we zijn. Dit nieuwe zelfbesef brengt spontaan meer liefde,

wijsheid en vrede in al onze interacties.