Dit perspectief transformeert vergeving van een moeilijke

discipline naar een natuurlijke expressie van onze ware natuur. Net

zoals de zon niet kan anders dan schijnen, kunnen wij als licht-

wezens niet anders dan vergeven wanneer we vanuit onze ware

identiteit opereren.

2. Zelfherkenning: "Mijn vergeving is het middel waardoor ik

me bewust word van het licht van de wereld in mij."

Deze tweede functie onthult de paradox van geven: wat we

weggeven, ontdekken we in onszelf. Door vergeving te geven aan

anderen, herkennen we de vergever in onszelf. Door vrede uit te

stralen, ontdekken we onze eigen vredige natuur.

Dit is waarom de Cursus zegt dat we liefde moeten onderwijzen

om liefde te leren. Het is door vergeving te praktiseren dat we

ontdekken dat we zelf vergevingsgezindheid zijn.

3. Universele Genezing: "Mijn vergeving is het middel

waardoor de wereld wordt genezen, tegelijk met mij."

Deze derde functie plaatst onze persoonlijke vergeving in een

universeel perspectief. Elke daad van vergeving draagt bij aan de

genezing van de hele wereld. Dit is geen metafoor maar een

spirituele realiteit - we zijn allemaal met elkaar verbonden op het

niveau van de geest.

De Simultane Genezing

"Laat me dan de wereld vergeven opdat ze mag worden

genezen, samen met mij." Deze zin onthult dat genezing niet

sequentieel maar simultaan plaatsvindt. We genezen niet eerst

onszelf en helpen dan anderen - we genezen tegelijkertijd.

Deze simultane genezing is mogelijk omdat scheiding een

illusie is. Op het diepste niveau zijn we allemaal één. Wanneer een

deel van de éne geest geneest, geneest de hele geest.