geluk is niet zelfzuchtig omdat het zijn oorsprong heeft in liefde en

automatisch uitstraalt naar anderen.

Geluk als Ontologische Realiteit

Deze les presenteert geluk niet als een emotionele staat die

komt en gaat, maar als een fundamentele eigenschap van ons

wezen. Geluk is niet iets wat we ervaren, maar iets wat we zijn.

Het is de natuurlijke staat van bewustzijn wanneer het zich herkent

als uitdrukking van goddelijke liefde.

Deze ontologische dimensie van geluk betekent dat we het niet

kunnen verliezen, alleen tijdelijk kunnen vergeten. Alle praktijk is

gericht op het herinneren van wat we altijd al waren, niet op het

bereiken van wat we niet hebben.

De Therapie van Wil-Herkenning

Een van de meest therapeutische aspecten van deze les is de

herkenning dat onze diepste wil en Gods wil identiek zijn. Veel

psychologische conflicten ontstaan uit het geloof dat we moeten

kiezen tussen wat we willen en wat "goed" is. Deze les onthult dat

op het diepste niveau deze keuze niet bestaat.

Wanneer we werkelijk luisteren naar onze diepste verlangens -

voorbij ego-wensen naar authentieke aspiraties - ontdekken we dat

ze overeenkomen met wat liefde zou kiezen. Onze ware wil is

altijd georiënteerd op liefde, vrede, vreugde en eenheid.

De Transformatie van Schuld over Geluk

Veel mensen voelen zich schuldig over hun geluk, vooral

wanneer anderen lijden. Deze les suggereert dat deze schuld

misplaatst is. Ons geluk is niet ten koste van anderen, maar een

geschenk aan hen. Wanneer we ons natuurlijke geluk uitdrukken,

nodigen we anderen uit hetzelfde te doen.

Deze transformatie van schuld naar vreugde is essentieel voor

effectief mededogen. We kunnen anderen niet werkelijk helpen