"En leidt tot verwoede pogingen de tegenstrijdige elementen

van dit zelfbeeld met elkaar te verenigen." Hier zien we hoe veel

van onze levensinspanning wordt besteed aan pogingen om onszelf

"heel" te maken door verschillende aspecten van onszelf te

integreren. We proberen onze "donkere kant" te accepteren, onze

emoties te balanceren, ons lichaam en onze geest in harmonie te

brengen.

Het falen van alle synthese-pogingen

"Je hebt veel van zulke oplossingen gezocht, en niet een ervan

heeft geholpen." Deze les is meedogenloos eerlijk over het falen

van alle pogingen om tegenstellingen te verenigen. Of we nu

proberen door therapie, spirituele praktijk, filosofie, of andere

middelen - zolang we proberen twee fundamenteel incompatibele

dingen te verenigen, zullen we falen.

"De tegenstellingen die jij in jezelf ziet, zullen nooit verenigbaar

zijn. Slechts één ervan bestaat." Dit is de kernopenbaring van de

les. Het probleem is niet dat we de juiste synthese-methode nog

niet hebben gevonden, maar dat we proberen iets te doen wat

onmogelijk is: het verenigen van werkelijkheid met illusie.

De noodzaak van aanvaarding

"Het feit dat waarheid en illusie niet verenigd kunnen worden,

wat je ook probeert, welke middelen je ook aanwendt en waar je

het probleem ook ziet, moet worden aanvaard, wil je worden

verlost." Deze acceptatie is cruciaal en moeilijk. Het betekent het

opgeven van de hoop dat we onze tegenstrijdige aspecten kunnen

verenigen.

"Voor je dit hebt aanvaard, zul je een eindeloze reeks doelen

nastreven die je niet bereiken kunt." Dit verklaart waarom veel

mensen een patroon ervaren van het nastreven van verschillende

doelen - relaties, carrière, spirituele praktijken, zelfverbetering -

zonder ooit blijvende voldoening te vinden. Zolang we proberen

het onverenigbare te verenigen, zijn alle doelen gedoemd te falen.