Identiteiten die je koestert... Herken deze als "zelfgemaakte gaven"

die je hebt gelegd "op het heilig altaar waar Gods gaven horen"...

Spreek zachte tot deze gaven: "Jullie zijn niet slecht, maar jullie

zijn substituten. Jullie bezetten de plaats die bestemd is voor wat

werkelijk mijne is."... Voel hoe je ze met dankbaarheid kunt

loslaten, wetende dat ze niet je ware schatten zijn...

Begin nu deze zelfgemaakte gaven van het altaar te halen...

Elke keer dat je er een wegneemt, wordt er meer ruimte

zichtbaar... Voel de bevrijding van het loslaten van wat je nooit

werkelijk nodig had...

"Van Hem zijn de gaven die in waarheid de onze zijn"... Zie nu

hoe Gods gaven beginnen te verschijnen op het schone altaar...

Vreugde - niet de tijdelijke opwinding van succes, maar de diepe

vreugde van zijn wie je werkelijk bent...

En vrede - niet de fragiele rust van het krijgen van je zin, maar

de onwrikbare vrede van het kennen van je ware thuis... "Van Hem

zijn de gaven die wij erfden voor er sprake was van tijd"...

Voel hoe deze gaven niet nieuw zijn, maar herkenningen... Je

hebt ze altijd gehad, maar ze waren verborgen onder je

zelfgemaakte substituten... "Ze zijn tijdloos. En we hoeven niet te

wachten om erover te beschikken. Vandaag al behoren ze ons

toe."...

"Door die te kiezen in plaats van wat wij hebben gemaakt,

verenigen we slechts onze wil met wat God wil, in het inzicht dat

hetzelfde één is"... Voel hoe het kiezen voor Gods gaven geen

opoffering is, maar het omarmen van wat je hart werkelijk

verlangt...

Nu leg je "de conflicten van de wereld terzijde, die andere

gaven en andere doelen bieden"... Alle innerlijke spanningen die

voortkomen uit het zoeken naar vervulling in illusies... Ze vallen

weg als oude kleren die je niet meer past...