Nu nodig ik je uit om je voor te stellen dat je staat voor een grote,

oude spiegel. Maar dit is geen gewone spiegel — het is de spiegel van

de waarheid. Wanneer je erin kijkt, zie je niet je lichaam, niet je

persoonlijkheid, niet je zorgen of angsten. In plaats daarvan begin je

iets veel diepers te zien.

Terwijl je in deze spiegel kijkt, hoor je een zachte stem die zegt: "Ik

schiep je naar mijn evenbeeld. Je bent Liefde, geschapen als Liefde

zelf." Voel hoe deze woorden resoneren in je hart, ook al begrijpt je

verstand ze misschien niet volledig.

Langzaam begin je te zien wat deze woorden betekenen. Je ziet

jezelf als een wezen van licht, onbegrensd door tijd of ruimte. Je ziet

dat pijn en verlies slechts schaduwen zijn die over dit licht vallen,

maar het licht zelf nooit kunnen aanraken of beschadigen.

Herhaal nu zachtjes in jezelf: "Liefde schiep mij als zichzelf. Ik kan

niet lijden, ik kan geen verlies ondervinden, ik kan niet sterven. Ik

ben geen lichaam." Laat deze woorden niet als abstracte concepten in

je hoofd blijven, maar voel ze resoneren in je hele wezen.

Misschien voelt dit vreemd of ongeloofwaardig. Dat is normaal. Je

hebt zo lang geloofd dat je kwetsbaar bent, dat je kunt worden

beschadigd of vernietigd. Maar probeer, voor deze momenten, open te

staan voor een andere mogelijkheid.

Breng nu iemand naar je gedachten van wie je een grief koestert

— misschien iemand die je gekwetst heeft, iemand die je boos maakt,

of zelfs jezelf. Zie hun gezicht duidelijk voor je.

Terwijl je naar dit gezicht kijkt, hoor je de tweede waarheid:

"Liefde koestert geen grieven." Voel hoe elke grief die je vasthoudt als

een sluier is die je eigen licht verbergt. Elke aanklacht tegen een ander

is een ontkenning van je eigen goddelijke natuur.

Zie nu dat deze persoon, net als jij, geschapen is naar het

evenbeeld van de Liefde. Onder alle gedrag, onder alle schijnbare

fouten, straalt hetzelfde licht dat ook in jou straalt. Ze zijn niet hun