Mijn verlossing, compleet en heel,

Wachtend om herkend te worden

Niet als iets dat ik moet bereiken,

Maar als wat ik altijd al was.

Uitgebreide Commentaar

Les 96 confronteert ons met een van de meest fundamentele

illusies van menselijk bestaan: de overtuiging dat we innerlijk

verdeeld zijn en dat verlossing ligt in het oplossen van deze

verdeeldheid. De les onthult dat deze verdeeldheid zelf de illusie

is, en dat verlossing niet komt van het verenigen van

tegenstellingen, maar van het herkennen dat slechts één van deze

tegenstellingen werkelijk bestaat.

De illusie van innerlijke verdeeldheid

"Hoewel je één Zelf bent, ervaar jij jezelf als twee: als goed en

kwaad, liefhebbend en hatend, denkgeest en lichaam." Deze

opening legt de vinger op de wond van menselijk lijden. We

ervaren onszelf als slagveld waar verschillende krachten tegen

elkaar strijden. We voelen ons verscheurd tussen wat we willen en

wat we denken te moeten doen, tussen onze spirituele aspiraties

en onze wereldse verlangens, tussen onze liefde en onze angsten.

"Dit gevoel in tegenpolen opgesplitst te zijn brengt gevoelens

van acuut en constant conflict teweeg." Het woord "acuut" is hier

significant - dit conflict is niet alleen aanwezig, maar pijnlijk

intens. Het is de bron van veel psychologisch lijden: de constante

spanning van het gevoel innerlijk verdeeld te zijn.