gedrag, net zoals jij niet jouw gedrag bent. Jullie zijn beiden

uitdrukkingen van dezelfde oneindige Liefde.

Voel hoe deze herkenning je grief begint op te lossen. Niet omdat je

het gedrag goedkeurt, maar omdat je iets diepers ziet. Je ziet hun

ware identiteit, en in dat zien herken je ook je eigen ware identiteit.

Herhaal nu: "Ik zal dit niet gebruiken als een aanval op liefde.

Laat dit mij er niet toe verleiden mezelf aan te vallen." Voel hoe je de

keuze maakt om voorbij de oppervlakkige verschijnselen te kijken

naar de onderliggende realiteit van liefde.

Breng nu je aandacht terug naar jezelf. Zie jezelf zoals je Schepper

je ziet: perfect, ongeschonden, eeuwig liefdevol. Alle fouten die je

denkt gemaakt te hebben, alle tekortkomingen die je jezelf toeschrijft

— ze zijn slechts schaduwen die voorbijgaan over je ware identiteit

zonder die ooit aan te raken.

Voel de vrede die komt met deze herkenning. Je hoeft niet te

verdienen wat je al bent. Je hoeft niet te worden wat je altijd al bent

geweest. Je hoeft alleen maar te herinneren, te erkennen, te

accepteren wat altijd waar is geweest.

Herhaal nu deze affirmatie en laat hem diep in je cellen

doordringen: "Ik ben het evenbeeld van mijn Schepper. Liefde schiep

mij als zichzelf. Ik ben liefde, en liefde koestert geen grieven."

Blijf nog enkele momenten in deze ruimte van herkenning. Laat de

vrede van deze waarheid je omhullen. Je hoeft niets te forceren of te

begrijpen met je verstand. Laat het gewoon zijn en in je resoneren.

Als gedachten van twijfel opkomen — en dat zullen ze doen —

wees vriendelijk voor jezelf. Herinner jezelf eraan dat je bezig bent

met het loslaten van eeuwenoude conditionering. Wees geduldig met

het proces.

Terwijl je je voorbereidt om terug te keren naar je dagelijkse leven,

neem je deze herkenning met je mee. Weet dat je, wat er ook gebeurt,