werkelijke basis in de realiteit. Dit betekent niet dat we deze

ervaringen ontkennen of minimaliseren, maar dat we hun

fundamentele aard herdefiniëren. Ze zijn niet uitdrukking van onze

ware natuur, maar van onze verkeerde identificatie met het ego.

Deze les suggereert dat het hele drama van menselijk lijden,

inclusief ziekte en dood, niet werkelijk is gebeurd aan ons ware

Zelf. Het is alsof we een nachtmerrie hebben gehad waarin we

geloofden dat we iemand anders waren, maar nu ontwaken en

ontdekken dat we nooit hebben opgehouden te zijn wie we altijd

waren.

Christus als Ons Ware Zelf

Een van de meest diepgaande aspecten van deze les is de

identificatie van ons ware Zelf met Christus. Dit is niet bedoeld in

een exclusieve of superieure zin, maar als erkenning dat Christus

de universele naam is voor de heilige Zoon van God - wat we

allemaal zijn. Wanneer we zoeken naar "Hem binnenin je die

Christus in jou is," zoeken we naar ons authentieke, goddelijke

wezen.

Deze Christus in ons is niet iets wat we moeten ontwikkelen of

verdienen. Het is wat we zijn, hier en nu, wachtend op onze

erkenning. Het is de "heilige Zoon van God Zelf" die altijd

aanwezig is geweest, ook al hebben we onszelf geïdentificeerd met

veel kleinere en beperkende zelfbeelden.

De Genezing van Tijd en Geschiedenis

Een opmerkelijk aspect van deze les is de claim dat deze ene

waarheid "het verleden kan genezen en de toekomst kan

bevrijden." Dit wijst op een radicaal ander begrip van tijd en

causaliteit. Vanuit het perspectief van ons ware, tijdloze Zelf,

kunnen we het verleden zien als een reeks vergissingen in

perceptie die nu gecorrigeerd kunnen worden.