De reactie op waarheid

Een van de meest verhelderende vragen in de les is: "Waarom

zou je niet overlopen van vreugde als jou wordt verzekerd dat al

het kwaad dat jij denkt te hebben gedaan, nooit is gedaan, dat al je

zonden niets zijn, dat je zo zuiver en heilig bent als jij werd

geschapen?"

Deze vraag onthult iets paradoxaals over menselijke natuur: we

zijn vaak meer gehecht aan onze schuld dan aan onze onschuld. De

reden hiervoor is dat schuld het ego in stand houdt. Zonder schuld

zou het ego geen bestaansrecht hebben. Daarom ervaart het ego

verlossing als bedreiging in plaats van als bevrijding.

De onwerkelijkheid van het zelfgemaakte zelf

"Het zelf dat jij gemaakt hebt, is niet de Zoon van God. Daarom

bestaat dit zelf helemaal niet." Dit is een van de meest radicale

uitspraken in de hele Cursus. Het zelf dat we denken te zijn - met

al zijn problemen, beperkingen en zonden - bestaat simpelweg

niet.

Dit zelfgemaakte zelf "is noch slecht, noch goed. Het is

onwerkelijk, en meer niet." Het levert geen echte strijd met onze

ware natuur omdat het geen werkelijke macht heeft. Het kan de

schepping niet veranderen, omdat alleen God werkelijk creatief is.

Gods garantie

De centrale boodschap van de les wordt herhaaldelijk

benadrukt: "God staat voor jouw zondeloosheid garant." Dit wordt

niet één keer gezegd, maar "steeds en steeds weer moet dit worden

herhaald, totdat het wordt aanvaard."

Deze herhaling is nodig omdat deze waarheid zo radicaal

indruist tegen onze gewone manier van denken. We zijn zo

gewend aan schuld en zonde dat onschuld bijna onbegrijpelijk lijkt.