Deze passage onthult de psychologische mechanica van

projectie. Wanneer we grieven koesteren, projecteren we onze

eigen staat van haat op God. We kunnen ons geen God voorstellen

die fundamenteel anders is dan wij, dus maken we van God een

wraakzuchtige, straffende figuur.

De Paradox van Spirituele Slaap

"Afgesloten van Zichzelf, dat zich bewust blijft van Zijn

gelijkenis met Zijn Schepper, schijnt je Zelf te slapen, terwijl dat

deel van je denkgeest dat in zijn slaap illusies weeft, wakker lijkt."

Deze mystieke passage beschrijft hoe grieven een paradoxale

staat van bewustzijn creëren. Ons Ware Zelf - dat altijd verbonden

blijft met God - lijkt te slapen, terwijl het ego-bewustzijn, dat

illusies weeft, wakker lijkt. Dit is een omkering van werkelijkheid.

De Droom van Haat

"Voor wie grieven heeft, ontkent dat hij door liefde werd

geschapen, en in zijn droom van haat is zijn Schepper voor hem

angstaanjagend geworden. Wie kan van haat dromen en niet bang

zijn voor God?"

Deze passage introduceert het concept van de "droom van haat"

- een bewustzijnstoestand waarin liefde wordt ontkend en God

wordt gevreesd. Deze droom is de natuurlijke consequentie van het

koesteren van grieven.

De Zekerheid van Gevolgen

"Het is even zeker dat wie grieven koestert, God naar zijn eigen

beeld zal herdefiniëren, als het zeker is dat God hem als Zichzelf

geschapen heeft en als een deel van Hemzelf heeft gedefinieerd."

Deze passage gebruikt absolute zekerheid om de gevolgen van

grieven te beschrijven. Net zo zeker als onze ware identiteit, zijn

de gevolgen van het ontkennen van die identiteit.